Una vegada més i, com ja era habitual, amb l’objectiu de pujar la Punta Alta, vam tornar a pujar al refugi Ventosa i Calvell. Sabíem que potser la temporada estava massa avançada i que ja hi arribàvem tard, però després de tants intents la Punta Alta ja era una obsessió. Ens vam instal·lar al refugi i vam passar la nit esperant que l’endemà la muntanya estigués en bones condicions.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada